KÜÇÜĞÜM aynı sokakta oturuyorduk hergün bir kızla geliyordu eve adı esrarengizdi herkes onun hakkında farklı bir şeyler söylerdi fakat gerçeği kimse bilmezdi kirli sakalları vardı yeşil gözlü esmerdi mahallenin kızları bayılırdı ona bense nefret ederdim hiç kimseyle konuşmazdı sadece gelir geçerdi birgün yolda karşılaştık çok güzel yüzü vardı bana gülümsedi şaşırdım ama yinede onu sevmiyordum fakat o çok farklıydı gece boyunca lambası yanardı uyumak yerine onun evini seyrederdim onu sevmediğim halde yavaş yavaş onu izlemeye başladım o an anladım ki ben kendimi kandırmışım ona karşı hissettiğim seş sevgiymiş artık o eve gelmeden uyuyamıyordum yanına gelen kızları kıskanıyordum herkes onun kötü olduğunu söleyince ben onu savunurdum onu yine yolda gördüm bana göz kırptı yanımdan geçerken çağırdım acelem var 'küçüğüm' dedi bu aramızdaki yaş farkını hatırlattı eve gidip ağladım karar verdim ona ilanı aşk edecektim yolunu bekledim bir gün onu giderken gördüm peşine düştüm o eve girdi biraz bekleyip kapıyı çaldım açtı 'ne var küçüğüm ' dedi 'seni seviyorum 'dedim gülümsedi 'evet'dedim'ne evet'dedi koşarak dışarı çıktım bir ay boyunca dışarı çıkmadım bir gün kızlarla konuşurken ambulans geldi içeri girdi sedye ile onu dışarı çıkardılar 'bende küçüğüm'dedi ve gözlerini yumdu herkes ona bakıyordu ağlayarak koşmaya başladım o akşam o kadar sokakta gezdim gözyaşlarım durmadan akıyordu sonra eve geldim annemler ondan bayhsediyordu ailesi, yokmuş kendi gayretiyle bu yaşa gelmiş sevdiği bir kız varmış sokak serserisi onu öldürmüş eve getirdiği kızlar evi olmayan kızlarmış kimi sevdiyse ölmüş çok acı çekmiş intihar edip hastayaneyi aramış polisler evin duvarında şu yazıyı bulmuşlar