ฉันเป็นจำเลยคนหนึ่ง
จำเลยแห่งรัก
เพียงจำเลยรักคนหนึ่ง

การโกหกด้วยใบหน้าอันเฉยเมย
และการยิ้ม ฉันเบื่อแล้ว
ฉันแค่อยากใช้ชีวิตอย่างสบายใจ

ความเศร้าจากการหวังในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้
ทุกคนนั้นต่างกำลังแสวงหาความสงบ
ทั้งๆที่ตนเพียงพอแล้ว แต่กลับเอารัดเอาเปรียบผู้อื่น
และวิ่งตามเงาของความรัก

.....วันเวลาที่น่าเบื่อนั้น ก้อสว่างไสวขึ้นมาทันใด
ตั้งแต่วันนั้นที่เธอได้ปรากฏตัวขึ้น
ถึงแม้จะเหงา หรือจะทุกข์ ฉันสามารถคิดว่ามันไม่เป็นไรได้
ฉันเป็นเพียงจำเลยรักคนหนึ่ง
เพียงจำเลยรักนคนหนึ่ง

ทั้งในเวลาที่เจ็บปวด และเวลาที่แข็งแกร่ง
ทั้งในวันที่มีพายุ และในวันที่ฟ้าสว่าง เราเดินไปด้วยกันเถอะ....

ฉันจะบอกความจริงกับเธอ
ฉํนได้เลือกทางเดินที่ยากลำบากโดยไม่มีใครรู้
เธอก้อได้ช่วยเหลือฉัน
ฉันจึงเรียกเธอเพียงคนเดียวว่าเพื่อน


อยู่กับฉันอย่าปล่อยฉัน
ที่รักของฉัน บอกฉันว่าเธอรักฉัน
อยู่กับฉัน อยู่กับฉัน
อย่าปล่อยให้ฉันอยู่คนเดียว....+++...